Gender violence in music

Music expresses that which cannot be said and on which it is impossible to be silent.
Victor Hugo.

 Music is also a powerful tool to denounce abuse against women. In this link we found a useful class resource for our library project about gender roles.
Two groups of second year ESO have attended the activity. We listened to songs by Whitney Houston, Pink, Aretha Franklin, Christina Aguilera, Suzanne Vega.


Materials
      • http://16days.thepixelproject.net/the-pixel-project-selection-2013-16-songs- about-violence-against-women-and-staying-strong-and-positive/
      • Information about:
            o Gender violence
            o Pixel Project
      • Lyrics of some of the songs
      • Questions

Procedure
      • Introduction of the topic by the teacher (group discussion)
      • Brief information about the project
      • Listening and discussion of each song
      • Final activity: answer some reflection questions.

Final activity (questions)
      • What kind of woman is shown in the song (name of the song)?
      • What situation is reflected in the song (name of the song)?
      • Does this kind of woman represent what society expects from her?
      • What do you think is the aim of the authors of these songs?
      • How do you think these songs influence the listeners?
      • Do you think these songs motivate a change in women and men’s attitude towards gender       violence?
      • What do you think is the aim of these songs?


Club HEDWIG - 6º libro: "Divergente"

LUNES 12 DE MAYO



   Divergente   
      Veronica Roth      


UNA ELECCIÓN
que delimita quienes son tus amigos

UNA ELECCIÓN
que define tus creencias

UNA ELECCIÓN
que determina tus lealtades... para siempre

UNA SOLA ELECCIÓN PUEDE TRANSFORMARTE
En el Chicago distópico en el que vive la joven Beatrice Prior, la sociedad está dividida en cinco facciones, cada una de ellas dedicada a cultivar una virtud concreta: Verdad (los sinceros), Abnegación (los altruistas), Osadía (los valientes), Cordialidad (los pacíficos) y Erudición (los inteligentes). En una ceremonia anual, todos los chicos de dieciséis años deben decidir a qué facción dedicarán el resto de sus vidas. Beatrice tiene que elegir entre quedarse con su familia... y ser quien realmente es. Sabe que no puede tener ambas cosas. Así que toma una decisión que sorprenderá a todo el mundo, incluida ella.

Encontro con Luz Fernández García

Psicanálise, xénero e identidade

O día 14 de marzo volvimos ter un encontro con Luz, a psicóloga e psicanalista que xa nos visitara o ano pasado. A todas/os nos pareceu non só un encontro moi agradable senon tamén moi produtivo para preparar a parte de psicoloxía do temario de 1º Bach.
Para esta reseña do blog seguimos fundamentalmente os comentarios de Iara García e Andrea Bouzón, con contribucións doutras moitas persoas dos dous grupos de 1º.

1. A sesión analítica
A psicanalista empezou falando dos síntomas que poden aparecer e de como o simple feito de falar pode axudar tanto. Para que o entendéramos mellor comentounos casos reais que coñece ela, como por exemplo o dunha muller que despois de dar a luz colleulle fobia aos cans, chegando ata o punto de que non podía saír da casa, ou o dunha rapaza que se maquillaba para ir ao ximnasio: nunca se decatara de que comezou a facer iso cando, entre os moitos rapaces que estaban no seu grupo, empezou a ir un que lle gustou especialmente.
Moitos pacientes chegan á consulta tratando o problema que teñen como algo alleo e inicialmente hai unhas charlas preliminares nas que o paciente ten que responsabilizarse e entender que se os problemas que sufro forman parte de min, entón podo solucionalos. Comeza así o traballo de interpretación no que os soños recurrentes, os medos, etc. tómanse coma un xeroglífico que ten un sentido que hai que descifrar.
Para que a terapia funcione tense que establecer a transferencia, una relación entre analizante e analista con dous alicerces fundamentais: o amor e o saber. Di Luz, falando dun paciente: el seguía vindo xunta min e eu sentíame máis relaxada ante o risco dun posible suicidio.
Polo tanto, teñen que confluír tres desexos:

o desexo da/o analizante (a persoa que se analiza, que debe ter desexo de falar do seu caso)
o desexo da/o analista (interese polo caso e por escoitar)
o desexo do inconsciente (de ser lido, analizado)
O paciente ten que falar sen ser preguntado, así non terá censuras. En moitas ocasións dá moitas voltas falando pero sempre evita un tema. Probablemente niso que evita dicir estea a orixe do problema.

2. A psicoloxía como ciencia e o seu lugar nos estudos
Nos últimos tempos a psicoloxía esta sufrindo grandes cambios, tomando o camiño das ciencias naturais; hai que reformar as consultas para habilitalas como centros sanitarios e para estudar a carreira hai que ir pola rama biosanitaria. Pero hai que ter en conta que aínda que a psicoloxía presente características das ciencias naturais (baséase na observación da conduta, traballa con hipóteses que se contrastan para aceptalas como leis), isto non a converte nunha ciencia natural; a psicanálise, por exemplo, considera que a linguaxe é onde se manifesta o inconsciente e mediante a linguaxe e a interpretación é como nos curamos de trastornos como a depresión e outros... pero todo isto implica que somo seres sociais e que a psicoloxía debe ser considerada unha ciencia social. Cada persoa é diferente e por mais que se enumeren patoloxías (e as novas técnicas de diagnóstico aumentan enormemente o número de nomes para as patoloxías), cada caso é completamente único. Nas ciencias hai unha solución para varios tipo de problemas, mentres que na psicoloxía cada solución é única para ese caso e non se pode entender como un Zara mental no que cada persoa se pon o que corresponde ao seu perfil, sen intervención da/o psicóloga/o.

3. As formacións do inconsciente e as tipoloxías clínicas
Hai 3 tipos de pacientes: Os neuróticos, os psicóticos e os perversos. Estes últimos nunca os verás nunha consulta xa que para eles non hai ningún problema e gozan da súa perversión (o que, por outra parte, pode ser máis perigoso ca unha neurose ou unha psicose).
A neurose pode ser: Obsesiva ou histérica: En ambos casos o suxeito sente que algo non funciona, e tende a queixarse e a buscar os enredos do seu inconsciente.
A psicose é o que se podería denominar loucura, xa que os delirios do psicótico condicionan toda a súa vida e vive de tal xeito a súa tolemia que non ten a dúbida, que é tan característica na neurose. Tende á soidade, por que só el entende os seus delirios e ninguén máis, así un psicótico nunca deixa de selo por completo pero con axuda mellorará moito.
Como caso clínico, Luz relatounos o caso dun rapaz que ela estivera tratando durante 4 anos: un mozo de 15 anos de familia acomodada víase sometido ás esixencias do supereu ata tal punto que había momentos en que quería suicidarse. Se queredes coñecer os detalles, o caso está contado no capítulo que escribiu para o libro Adolescencias por venir, do que falaramos xa no post do ano pasado.
Unha conclusión que extraemos, relacionada co proxecto de biblioteca deste ano sobre Xénero e identidade, é a importancia da actitude da familia á hora de construír a propia identidade; o primeiro que fan é mirar de que sexo é o bebé que nace e isto marca o lugar que se lle vai dar e condiciona a propia reacción ao formar a identidade.



Rede de Escolas de Amnistía Internacional - Encontro con Susana Muíños


8 de marzo, día da muller

Colaboraron: Rede de Escolas de Amnistía Internacional, Departamento de Filosofía, Plan Proxecta: Donas de seu.
Texto do post: alumnado de 2º e 4º da ESO.

Hai unha semana veu aquí, ao Floriani, unha activista de Amnistía Internacional, Susana Muíños. Explicounos todo sobre os Dereitos Humanos e a violencia de xénero, facendo referencia a que a maior parte das veces sófrena as mulleres, e ademais dentro dunha relación.

A violencia de xénero é o acto de violencia, xa sexa física ou psicolóxica, contra unha persoa, por motivos relacionados co xénero.
O sexo son as características biolóxicas, xenéticas.
O xénero é o rol social predefinido, adquirido nun contexto cultural concreto.

Algunhas persoas e culturas pensan que debe haber unha equivalencia entre os conceptos de sexo, personalidade e rol social, e esta rixidez mental pode ser unha causa da violencia de xénero, que non é natural nin inevitable.

Unha forma de maltrato é o físico: a muller sofre golpes, magulladuras e incluso a morte.
Outra forma é o maltrato psicolóxico, facéndolles sentir moi pouco e non valorarse, insultándoas, etc.

Comentamos imaxes

Na súa presentación, Susana amosou imaxes que mostraban a realidade con fotos, nalgúns casos bastante impactantes como a circuncisión, e falou sobre tribos que amputaban o clítoris. Tamén amosou unha imaxe dunha muller comparada cun pallaso.
Púxonos o exemplo dunha muller véndose sobre un espello roto en anacos. Con esa imaxe quería darnos a ver que a muller quere volver a ser coma antes, que o seu presente está cheo de tristura e sufrimento. A muller reconstruía o espello co rostro que tiña antes de ser maltratada, antes de ser insultada, e ela quería volver ser como ela era.

Mostrounos unha muller encerrada nunha casa. Queiramos ou non, sempre van relacionadas esas dúas cousas. Moitas veces as mulleres perden a personalidade.
Tamén houbo fotografías sobre os roles de xénero: Que pasaría se vésemos a un home maquillado ou facendo as tarefas de casa? Seguramente pensariamos que é homosexual. E se vísemos a unha muller con bigote ou traballando de albanel? Si, diriamos que é coma un home. Isto non debería ser así!

Amosounos esculturas, cadros e fotos. En concreto, unha artista que fora maltratada fíxose unha foto e expúxoa para explicar o que lle pasaba a ela e a moitas mulleres.
Nunha escultura unha muller aparece cun bebé recén nado enriba. Isto significa que hai persoas que só queren ás mulleres para teren fillos e despois soportalos “enriba delas” sen ningunha axuda. Isto é debido ao rol de “muller floreiro” que se fomenta.

Ámbitos da violencia de xénero
A familia é o ámbito máis común. A muller ten maior probabilidade de ser lastimada, violada ou asasinada polo seu compañeiro actual.
A escola: A maioría das persoas analfabetas do noso país son mulleres.
Os mass media e a industria estética e cosmética, que xiran en torno ao corpo da muller, provocan a eterna insatisfación por non conseguir un canon de beleza inacadable.
Cultura e relixión: As persoas deben gozar do seu dereito á liberdade de relixión pero isto no se debe usar coma excusa para que un sexo domine ao outro.
En canto á área económica e laboral, a pobreza e a marxinación son causa e consecuencia da violencia contra as mulleres. Se as mulleres teñen un fillo quen deixa o traballo é a muller e non o home; ás veces unha muller está a punto de conseguir un cargo importante, ten un fillo e cando volve ao traballo xa non ten opción a ese posto. Ás veces é mellor que os homes perdan algún tempo de traballo para atender un fillo.
E en canto ao Estado, puxo o exemplo das mulleres que non podían conducir nin sequera sacar o carné.

A Convención sobre a Eliminación de todas as formas de Discriminación Contra a Muller (CEDAW) é un exemplo de avance.
A CEDAW é considerado o tratado máis extenso que garante o recoñecemento dos dereitos das mulleres a nivel mundial.
A CEDAW enumera os seguintes colectivos especialmente expostos á violencia de xénero, que requiren protección por parte do Estado:

Inmigrantes sen papeis,
solicitantes de asilo,
mulleres rurais,
mulleres obxecto de discriminación pola súa orientación sexual,
menores.

Algúns datos e cifras
Unha de cada tres mulleres no mundo sofre abusos.
A violencia na familia é a primeira causa de morte e minusvalía para moitas mulleres de 16 a 44 anos.

Hai 60 millóns de nenas menos que nenos no mundo por abortos selectivos e infanticidios.
O 80 % das vítimas de armas lixeiras no mundo son mulleres, nenos e nenas.

Opinión

Paréceme inxusto que nunha relixión exista esta violencia, xa que a relixión baséase en axudarse uns entre outros. Se todos somos iguais, deberiamos respectarnos. E non debería existir ningunha violencia, no mundo, contra ninguén.
Cos anuncios sexistas dan a entender que as mulleres servimos só para ser como a Barbie, é dicir, só para cociñar e poñernos fermosas para os homes, que non valemos nin para traballar nin para practicar deportes posto que estes anuncios está protagonizados por homes.
Gustoume moito a charla; sobre todo, que traballara con diapositivas e que nós tamén interviñeramos. O que máis me impresionou foi os casos das rapazas que protestan nas igrexas, nos congresos, etc.
O das mulleres rusas (Pussy Riot) pareceume un bo exemplo de superación porque elas saben o que queren conseguir.
O que máis me gustou foron as fotos na que unha muller xogaba a ser un home e un home estaba maquillado coma unha muller. A mellor noticia foi a das mulleres de Arabia Saudí que desobedeceron as leis do seu pais, fixeron o que quixeron e subírono a unha plataforma de internet co risco de seren severamente castigadas polas súas propias familias. Deberíamos facerlles caso e denunciar as persoas que realizan actos contra mulleres que non fixeron nada. Xa que o tema da biblioteca deste ano é Xénero e Identidade paréceme ben que nos dean charlas deste tipo.
Ningunha muller debería pasar por este inferno. Por iso deben facer charlas e actividades deste tipo para loitar pola igualdade, contra o que nos ensinan desde pequenos e o normalizado que está o machismo na nosa sociedade.

Aínda que houbo moitas máis colaboracións, os textos e debuxos utilizados son de: Ismael dos Santos, Iria Míguez, Rubén Domínguez, Laura Puga, Carla Alonso, Sofía Castro, Pablo Amor, Alba Correa (2º A); Anthya Morales, Adrián Ojea, Uxía Calvar, Gabriel Cerqueira, Uxía Calvar (2º B); Alexandre Veiga, Fernando Cabaleiro, Sara Álvarez, Ricardo Vilaboa, Andrea Sanmartín, Nerea Bouzón, Andrea Sanmartín, Tatiana Cabaleiro, Óscar Cabaleiro, Andrea Couñago, Andrea Míguez, Nerea Bouzón, Carolina Blanco, David Misa (4ª B).

Club LAURIÓN - 5º libro: "Divergente"

LUNES 24 DE MARZO



   Divergente   
      Veronica Roth      


UNA ELECCIÓN
que delimita quienes son tus amigos

UNA ELECCIÓN
que define tus creencias

UNA ELECCIÓN
que determina tus lealtades... para siempre

UNA SOLA ELECCIÓN PUEDE TRANSFORMARTE
En el Chicago distópico en el que vive la joven Beatrice Prior, la sociedad está dividida en cinco facciones, cada una de ellas dedicada a cultivar una virtud concreta: Verdad (los sinceros), Abnegación (los altruistas), Osadía (los valientes), Cordialidad (los pacíficos) y Erudición (los inteligentes). En una ceremonia anual, todos los chicos de dieciséis años deben decidir a qué facción dedicarán el resto de sus vidas. Beatrice tiene que elegir entre quedarse con su familia... y ser quien realmente es. Sabe que no puede tener ambas cosas. Así que toma una decisión que sorprenderá a todo el mundo, incluida ella.