PROXECTO MULTIDISCIPLINAR 19-20: A TECNOLOXÍA NAS NOSAS VIDAS

Mostrando entradas con la etiqueta RedEscolas AI 15-16. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta RedEscolas AI 15-16. Mostrar todas las entradas

Acende a antorcha dos Dereitos Humanos!

Asasinatos policiais en Rio de Janeiro.
Colaboran o Grupo da Rede de Escolas de Amnistía Internacional
e o Departamento de Educación Física.


Tan só uns meses despois do encontro con Ana Paula Oliveira e Renata Neder chéganos esta campaña de Amnistía Internacional sobre violencia policial en Rio de Janeiro: NON PASES OLIMPICAMENTE.
No Brasil, un de cada cinco asasinatos é cometido pola policía; desde que Rio foi elixida sé olímpica cometéronse xa 2.469 homicidios policiais (Datos de AI: xaneiro 2009 – decembro 2015).

Aínda que xa quedan poucos días para fin de curso, e todas/os estamos en plena época de exames, David e Cati buscaron un minutiño para pendurar estes cartaces na entrada do instituto e na cafetería.
Mercé e Alejandro, profes de Educación Física, poñen o cartaz tamén no pabellón e explican en clase que os xogos olímpicos teñen que ser para que disfrutemos todas e todos.
Podes ver a campaña en internet, onde atoparás moitos máis datos e poderás asinar para pedir
que se adestre á policía para manter a orde de xeito non violento,
que se retiren as leis que restrinxen dereitos fundamentais como o de reunión e de manifestación
e que se investiguen os asasinatos, se xulgue ás persoas responsables e se cumpran as condenas:



Cartas para nenas/os refuxiadas/os

A nosa solidariedade: Unha luz na noite.
Colabora o Grupo da Rede de Escolas de Amnistía Internacional.

Que tal se che dá o inglés? Tanto se non dás xuntado catro palabras como se les a Shakespeare de corrido, é probable que haxa nenas e nenos refuxiadas/os que o fagan tan ben (ou tan mal) coma ti e coma nós. Por iso decidimos pasar por riba das nosas dificultades e tratar de poñer os nosos desexos e emocións na lingua máis asequible para todas/os e envialos por WhatsApp ata onde poida facer falta a luz da nosa solidariedade.

Para esta actividade, primeiro escribimos as cartas en 3º ESO coa axuda das nosas profesoras, Xemma (de galego) e Pilar (de inglés). Despois, Gabriela creou este grupo de WhatsApp e toda a xente do Grupo da Rede de Escolas de AI do centro fixeron fotos das cartas e mandáronas ao grupo. Finalmente, Pilar renviou as cartas ao grupo de Refugees Welcome Galicia, que as volveron renviar aos seus destinos.


Reproducimos algunhas das cartas:

Letter for the Refugee

I don’t know you but I know your situation and I know it’s very serious. I want to help you by giving you hope.

Hello, I’m Yahia.

I’m 16 years old, I’m studyng in IES Pedro Floriani Redondela (of Spain). I’m African and I live in Spain. My parents emigrated for a similar situation but it was not that serious. Never lose the hope because that is what keeps us alive and you will get what you are looking for. I hope that no one else will become refugee of war in Syria and the country returns to normality and you can recover what is yours. Good Luck.

Follow me on Twitter: @yahi_pg
   
      


Hello!

My name is María I’m from Spain an little town in Redondela (Galicia), but my mother is Colombian. In Colombia the situation is very difficult. I hope that once you can go back to your country so that you could be happy again. I think that the situation which you are going through, but you have to be very strong.

There are lot of people that are helping.

My school is collecting clothes for you, because we want to give you an respost and I hope this situation will end soon.

I hope the best for you out of this situation

Good luck 💗
   
      


Dear friend:

Hi, my name is X_____, but my friends call me X_. I’m a Spanish teenager. I’m 16 years old. I live in Galicia, a beautiful place, but... Who doesn’t consider their own birthplace beautiful? In this moment, my sister and my father live too far from me. Everything started six years ago, when was 10 years old. Since I can remember, my sister cared for me when my parents were working. She educated me, played with me and took to parks and other funny placer... I sheltered beautiful memories. But everything changed one day. My sister went to anogher country for work reasons. At the same time, my parent separated and I was very sad. My exams qualifications went down severely and my mother decided to change me to other school. In this school I made friends, friends today are brothers and sisters for me. With the time, my bad situation much better and I advanced in my life. Today, I learn some what, and this is that life goes on... People come back in our life, but somebody is near all the moments, althought you think the contrary. And other lesson: even in the worst situations, there is always something good. And with this history, best wishes.

X____
   
      




SOS SIRIA




A B.E. puxo en marcha durante o mes de marzo unha recollida de roupa en solidaridade cos refuxiados sirios. Durante dúas semanas toda a comunidade educativa contribuiu no almacenaxe, clasificado e precintado da roupa: profes e alumnado traballamos xuntos por unha boa causa.


Conseguimos xuntar uns 700kg de axuda entre calzado e prendas de todo tipo de abrigo para neno/a, muller e home.




A nosa aportación unese a outras feitas en Asturias, Pais Vasco e Madrid e partiu para Atenas.

GRAZAS A TOD@S POLA VOSA COLABORACIÓN.

SOLIDARIDADE COS REFUXIADOS

A BIBLIOTECA COS REFUXIADOS

A crise dos refuxiados está sendo unha das traxedias humanitarias máis dramáticas deste século.
Millóns de desprazados fuxindo dunha situación inhumana e miles de familias destrozadas.


 
“ Unha guerra prolongada no tempo ten unha intensidade 10 veces máis destructora que o terremoto máis forte que se poda rexistrar na escala de Richter. A razón e que despois dun terremoto a reconstrucción é inmediata pero nunha guerra non se pode reconstruir nada ata que acabe..A guerra de Siria dura xa cinco anos…”
“ Levantade a man cantos de vos estariades dispostos a deixar a vosa casa mañá con só unha mochila ás costas?”



Así empezou a charla Angeles de Andrés,  unha persoa que leva dende o pasado verano salvando vidas no mar a través da rede. Cun grupo de voluntarios segue as localizacións dos botes e avisa as gardas costeiras no caso de que os botes teñan problema. A organización on-line que ela coordina está a realizar unha verdadeira cadena de axuda humanitaria real para os refuxiados.


 
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/extravoz/2015/11/29/galicia-viste-refugiados/0003_201511SX29P8991.htm

Se queredes saber máis sobre a orixe do conflicto premede no video.
 

 

FORMACIÓN DE USUARIOS 2015 1º ESO

GUINDANDO LUZ SOBRE O MUNDO FORMACIÓN DE USUARIOS 2015 1º ESO
A BIBLIOTECA ESCOLAR COS DEREITOS HUMANOS
 
Este ano quixemos facer unha formación de usuarios que tivera que ver con oso proxecto da luz. Por iso, pensamos en centrar a nosa formación de usuarios sobre os títulos da nosa biblioteca que teñan que ver cos dereitos humanos. Fixemos unha pequena introducción coa proxección do video “ Blinda tus derechos” producido por tres das máis importantes ONGs: GreenPeace, Amnistía e Intermón Oxfam.


 

GRUPO 1

1. Cal é o título da novela gráfica sobre o nazismo de Art Spiegelmann?
2. Cal é a autora de La sangre de los otros e El segundo sexo ? De que dereito fundamentais falan os libros?

 
GRUPO 2

1. Quen é o autor de Persépole?
2. Busca en Internet de que trata a novela? De que dereito fundamental trata?
 

GRUPO 3

1. Título da novela gráfica de Xosé Tomás? En que sección está ubicado na nosa biblioteca?
2. Que problemática actual te recorda á temática deste libro?
 

GRUPO 4

1. En que nova sección da nosa biblioteca se atopa Au Revoir, Marie da autora Tina Olivares?
2. Busca en Internet de que trata a novela e a que xénero pertence?
 

GRUPO 5

1. Cita dous títulos do autor afgano Khaled Hosseini
2. Título do libro escrito por Joseph Lorman? De que dereito fala o libro?


GRUPO 6

1. Que presidente estadounidense impulsou o fin da escravitude en América do Norte?
2. Que título temos que fale de él na nosa biblioteca?

DEREITOS HUMANOS

A NOSA BIBLIOTECA COS DEREITOS HUMANOS

O pasado 10 de decembro celebrouse o día mundial dos dereitos humanos . Co grupo de 3º ESO A tivemos a ocasión de falarlles da súa orixe. Para elo,  elaboramos unha presentación dende os seus inicios ata o mundo actual.




Despois, tivemos a oportunidade de debater en que lugares do mundo non se cumpren estes dereitos e que situacións están a atravesar moitas persoas ( guerra en Siria, refuxiados..) nas que os seus dereitos non se ven recoñedidos polos gobernos.

Encontro con Ana-Paula Oliveira e Renata Neder

Asasinatos policiais nas favelas do Brasil


Colaboran:
Grupo do IES Pedro Floriani da Rede de Escolas de AI
Vale máis acender unha candea ca maldicir a escuridade
Departamento de Filosofía
Biblioteca Escolar - Proxecto 2015, Ano da luz


Texto: Sofía Castro, 4º ESO B.


A charla do pasado xoves 26 pareceume interesante e incrible. Grazas a Ana-Paula e Renata coñecemos datos e información que ata agora descoñeciamos.
Dixeron que o Brasil é o país con maior número de homicidios cometidos pola policía, que é o que máis me impactou de todo, como a policía pode causar tantas mortes.
Elas dicían que no ano do Mundial de fútbol as cifras de número de mortes aumentaron e teñen medo de que coas Olimpíadas volva aumentar, e iso é algo que non podemos permitir e que é terrorífico.
Finalmente, Ana-Paula contounos como a policia matou o seu fillo Johnathan sen motivo ningún. Foi un relato conmovedor e escoitámolo en silencio.

Oxalá todas as vítimas, familiares sobre todo, co tempo se volvan máis e máis fortes e poidan volver á tranquilidade e oxalá teñan moita sorte coa cmpaña Tu mataste o meu filho e consigan pouco a pouco facer máis. Creo que si: que se vai facer xustiza pero como elas dicían ninguén vai poder devolverlle aos seus fillos xamais.
Nin a policía nin ninguén ten dereito a quitarnos a nosa vida, un dereito humano imprescindible, o dereito á vida.

Documentación
Esta é unha das últimas noticias e investigacións que podemos atopar na páxina de Amnistía Internacional:


Brasil - Mataste o meu fillo


Brasil: policías militares de “gatillo fácil” mataron centos de persoas na cidade que se prepara para recibir os xogos olímpicos. Río de Xaneiro é unha cidade marcada polas intervencións policiais represivas. A súa policía militar, que parece seguir a máxima de “disparar primeiro e preguntar despois”, está contribuíndo ao alarmante aumento da taxa de homicidios pero os seus axentes nunca son investigados nin comparecen ante a xustiza.
Así o afirma Amnistía Internacional nunha análise inédita de datos estatísticos publicada a un ano do comezo dos xogos olímpicos de 2016.



Materiais
Na charla empregáronse estes audiovisuais:

  


Libro de visitas
Nós fixemos estes comentarios, que lles ofrecemos para amosarlles a nosa solidariedade e o noso cariño:


Fai click nas fotos para velas ampliadas: