PROXECTO MULTIDISCIPLINAR 19-20: A TECNOLOXÍA NAS NOSAS VIDAS

Mostrando entradas con la etiqueta 7 PROXECTO DA BIBLIO O MAR. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta 7 PROXECTO DA BIBLIO O MAR. Mostrar todas las entradas

MOBY DICK

Moby Dick é unha novela do escritor norteamericano Herman Melville (1819 - 1891) con gran contido filosófico. Os grupos de 1º de Bacharelato fixemos a actividade que agora vos presentamos nas materias de Lingua inglesa e literatura e Filosofía.


   Índice

1. A novela e os titoriais
2. Os personaxes
3. Os temas
4. A exposición
5. Descarga os materiais

Poemas de ARTE na biblio

JAZZ

Seguindo co noso proxecto da escravitude ao jazz o alumnado de 4º ESO elaborou un blog con todos os seus traballos (vídeos e presentacións) sobre a manifestación cultural máis representativa de poboación negra nos EEUU: O JAZZ. Preme na imaxe para ver o blog.
UNHA MIRADA MATEMÁTICA DO MAR
ARTE NA BIBLIO
A biblioteca en colaboración co departamento de Historia organizaou un obradoiro durante os recreos do mes de maio. Alumnado de diferentes cursos (3º PDC, 4º e 3º ESO) estivo pintando cadros relacionados co mar. Grabamos audicións con poemas e os nosos cadros utilizáronse como fondo para as grabacións. Para ver o resultado preme aquí e para ler os poemas preme aquí.

FOTOS XULIO VERNE

 AS MATEMÁTICAS E O MAR
Os departamentos de Plástica e Matemáticas realizaron un traballo conxunto que consistiu: unha exposición de fondos marinos (cuxos resultados podes ver nas fotos) e unha presentación de formas matemáticas a partir de fotos do porto de Cesantes. Se queres ver o resultado preme aquí.

INFORMACIÓN SOBRE A ENSENADA DE SAN SIMÓN

CÉSAR PORTELA
César Portela Fernández (Pontevedra 1937). Cursou estudios de arquitectura na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona. Trala súa graduación en 1996, trasládase a Madrid, onde obtén o grao de Doctor na Escola de Arquitectura de Madrid.
Na Illa de San Simón se comezou a xestar un proxecto de rehabilitación integral, encargándose o arquitecto César Portela. A rehabilitación tratou de ser extremadamente respetuosa co lugar, por un lado recuperando toda a parte relacionada cola flora, e por outra rehabilitando os edificios existentes sen producir profundas modificacións.

Edificios construídos ou en construcción:
-         En construcción: Palacio de Congresos de Beiramar (Vigo). Ampliación do Aeroporto de Peinador.
-         Construídos: vivendas para xitanos, Acuario de Vilagarcía, Casa da Cultura de Cangas, …

ANA PÉREZ (3º ESO A)
A ría de Vigo sofre unha grande contaminación que se dispara na zona cercana a antiga fábrica de cerámica de Pontesa, en Pontesampaio. Nese lugar, según un estudo científico da Universidade de Vigo e dos expertos de Innsoil, unha compañía especializada en contaminación de solos, “os niveles hallados de chumbo son elevadísimos, superan en catro cifras a cantidade de chumbo admisibles para o consumo humano de bivalvos”.
Este estudio recolle o contido de metais pesados para tres grupos distintos de bioindicadores, que son: algas, moluscos, bivalvos e miñocas.
A situación é especialmente crítica nas augas que rodean a antiga fábrica de louza construída en 1961 e que permaneceu aberta durante corenta anos.
O caudal do río Oitavén xunto coas correntes mariñas, transportan os depósitos de chumbo desde as cercanías da Illa de San Simón, a través do estreito de Rande hacia o resto da Ría.

RIA DE VIGO  Autor
A ría de Vigo é a máis profunda e meridional das Rías Baixas de Galicia. Está situada ó sur da provincia de Pontevedra, e esténdese en dirección noroeste nunha lonxitude de 35 Km. Estírase de sudoeste a nordeste, a modo de lanza que se vai estreitando a medida que camiñamos hacia o interior. A ría de Vigo estreítase en Rande para volverse abrir de novo formando a ensenada de San Simón.

Un fiordo é profundo e de escarpadas ladeiras laterais xa que foi tallado por un glaciar, unha ría designa un val no glaciar dun río costeiro inundado pola elevación do mar.
As rías poden ter unha orixe tectónica debido o fundemento continental, ou ben glacioestático, formado pola invasión mariña dos vales fluviais baixos. As rías Baixas son máis amplas en relación cos ríos que as forman.

FUTURO DA ILLA
  • Posibilidade e explotación
Na actualidade despois de moito tempo de rehabilitación dos edificios e la flora da Illa esta destinada para a conservación da memoria Histórica, Centro de documentación e Biblioteca. Tamén recolle algúns actos como a entrega dos premios Xerais, concentracións como Neuromagic e pose unhas instalacións de talasoterapia.

  • Accesos
A única forma de acceder a illa é grazas os catamaráns, estes se poden coller dende Cangas, Vigo e Cesantes e tamén hai posibilidades de contratar unha visita guiada.

BATALLA DE PONTESAMPAIO ( Laura Otero)
Comezou o 7 de xuño e rematou o 9 de maio de 1809 en Pontesampaio e o vencedor foi España. A batalla foi dos españois contra os franceses. O comandante francés era Michel Ney e o español Pablo Morillo e Morillo.
Os franceses eran 10.800 soldaddos contra 10.000 soldados e milicia española.
O 7 de xuño o mariscal Ney, ao mando de 10:000 homes, realizou un ataque frontal sobre a pnte cortada, sendo resixeitado con grandes perdas. Ao día seguinte, Ney ordenou a unha parte das súas forzas que atacaran Caldelas, dúas leguas río arriba, cuxa ponte non fora destruída. Ao outro lado do río, os paisanos do Morrazo, Pontevedra e A Lama atríncheraronse con pedras e troncos de árbores. A batalla, ao igual que en Ponte San Paio foi terrible. Os mamelucos, a cabalería de elite do exército francés, cargaron en tres ocasións contra os voluntarios galegos que os rexeitaron noutras tantas ocasións.
O día 9, Ney convocou  consello dos seus oficiais e decidiu a retirada. Esta foi penosa porque o exército francés resultou acosado polos guerrilleiros que atacaban e mataban aos soldados rezagados. As tropas de Ney reuníronse en Lugo coas de Jean De Dieu Soult que tivera que abandonar Portugal, e todos xuntos retiráronse de Galicia en xullo de 1809. O choque supuxo a definitiva evacuación de Galicia por parte do exército napoleónico e a creación dun novo fronte para as súas armas.

A RÍA DE VIGO  (Laura Nogueira González – 3º A)
A Ría de Vigo. É unha das moitas rías que forman o litoral galego. Pero esta ría non é como as demais. Dende tempos remotos inspirou a persoas para compor. A pesar de que ten uns niveis altos de contaminación, compón unha fermosa paisaxe. As súas augas non son as mais limpas nin as máis tranquilas do mundo, pero consegue que limpes a túa mente e que no teu interior estes máis tranquilo coa túa persoa. E fermoso é o seu cheiro a mar é un estupendo modo de deixar que ese vento, que baila sobre as praias, leve os problemas. Chegas á praia de Cesantes, pechas os ollos, e por un intre, pola túa mente pasa “Qué haberá acontecido neste fermoso lugar?”. Pero as respostas atopalas ti.
Sabes que houbo importantes batallas, persoas recluídas en San Simón, e todo o que os libros poden dicirche, pero “qué pasou aparte diso?” Pode que fermosas historias de amor, tráxicas perdas, morte.
Por iso cando chego a calquera praia de Vigo, sobre todo á praia de Cesantes, un pouco de tristeza invádeme, pero cun fermoso matiz de esperanza polo futuro, porque se pasou isto agora... Que pasará no futuro?

HISTORIA DA ILLA DE SAN SIMÓN E SAN SIMÓN NA GUERRA CIVIL
A partir do ano 1936 comezou a guerra civil española, os edificios da illa empregáronse como campo de concentración e de exterminio para os presos políticos, contrarios ao franquismo, provenientes das zonas próximas. Arredor de 600.000 persoas foron encarceradas durante a guerra civil ea posguerra. Foi cualificada como colonia penitenciaria. Aínda que era un campo de exterminio onde os presos políticos eran asasinados. Esta illa foi usada de campo de exterminio ata o ano 1943.

O Barco “Upo Mendi”
O barco Upo Mendi partiu desde Bilbao chego de presos coa finalidade de integralos no sistema financeiro da illa de San Simón. A falta de calado impediu que o barco se acercase á illa de San Simón permanecendo fondeado na ría de Vigo.
Con todo isto xa só me queda darlles as gracias por atenderme.

YASMINA RIBEIRO – 3º ESO A
A Cantiga de Mendiño é unha cantiga de amigo escrita polo trobador galego-portugués do mesmo nome, que viviu entre o século XIII e o XIV. Este  poeta era probablemente dalgunha localidade preto á ría de Vigo, como Vigo ou Redondela. O seu poema é considerado un dos máis importantes da liña trobadoresca galaico-portuguesa. Nel, relátase como unha moza espera ao seu amigo na Ermida de San Simón, onde termina morrendo de amor. No poema fala de que a Illa de San Simón hai grandes ondas.

Martín Códax foi un poeta galego, posiblemente un xograr que viviu entre o século XIII e XIV. A súa orixe non está clara pero probablemente procede de Vigo. No poema “Ondas do mar de Vigo” di que é un mar axitado. No poema “Mía irmana fremosa treides comigo” fala da igrexa de Vigo que está preto do mar, que é axitado e que van mirar as ondas. Na cantiga “Quantas sabedes amar amigo” falan de que se van bañar nas ondas do mar e que é axitado.

Joan de Cangas parece ser orixinario de Cangas do Morrazo, foi un trobador galego do século XIV. Só se conservan tres cantigas de amigo sobre o Santuario de San Mamede. Non constrúe as súas composicións arredor do recurso do leixa-prém

Julio Verne naceu o 8 de febreiro de 1828 e morreu o 24 de marzo de 1905. Foi un escritor francés de novelas de aventuras. No seu libro de “20.000 leguas de viaxe submarino” fala de que van a Rande polo ouro e a prata. Na illa de San Simón hai un monumento de Julio Verne.

ENSENADA SAN SIMÓN

Co alumnado de 3º ESO fixemos unha busca sobre diferentes aspectos relacionados coa Ensenada de San Simón. Preme aquí para ver os traballos do alumnado. Logo escribimos algunhas reflexións sobre o mar. Aquí están as mellores.

CHARLA COFRADÍA

O xoves 26 de abril contamos coa presencia de Angel Lusquiños, secretario da Cofradía de Pescadores de Cesantes, que nos falou da situación medioambiental na que se atopa o noso litoral máis cercano: a ensenada de San Simón. Para saber de que foi a charla preme aquí. Preme aquí para saber cales foron as preguntas do alumnado.
Achegounos imaxes sobre os verquidos na ensenada de San Simón, se queres velas preme aquí.

VISITA MUSEO DO MAR, VIGO

Seguimos co proxecto da biblioteca, despois da busca documental dos submarinos e a lectura de “20.000 Leagues Under the Sea” de Jules Verne,  co alumnado de 2º ESO fomos de visita ao Museo do Mar de Vigo. Para ver os vídeos preme aquí.
LECTURA XULIO VERNE
SEGUIMOS CUNHA LECTURA PARA 2º ESO DA VERSIÓN ADAPTADA EN INGLÉS SOBRE O LIBRO DE XULIO VERNE “20.000 LEGUAS DE VIAXE SUBMARINO”. VER MÁIS FOTOS E INFORMACIÓN.

BUSCA DOCUMENTAL SUBMARINOS

O NOSO PROXECTO DO MAR EMPEZOU CUNHA ACTIVIDADE DE BUSCA DOCUMENTAL NA BIBLIOTECA. GUIAMOS AO ALUMNADO A BUSCAR INFORMACIÓN ESPECÍFICA SOBRE OS SUBMARINOS. PARA VER OS POWERPOINTS PREME AQUÍ.

MAR TRIVIAL FLORIANI

Este trimestre puxemos en marcha un concurso cultural coa temática do proxecto da Bilioteca deste ano: o mar. Está dirixido a toda a comunidade educativa coa participación da maioría dos Departamentos Didácticos. Se queres saber en que consiste preme aquí.
As preguntas da próxima semana son.

VÍDEOS DA ESCRAVITUDE





A ESCRAVITUDE

PROXECTO DO MAR: DA ESCRAVITUDE AO JAZZ
O proxecto da Biblioteca sobre o mar pon en marcha un novo traballo. Esta vez implica a todo o alumnado de 4º ESO (PDC incluído).O noso obxectivo é analizar as consecuencias culturais que un feito tan concreto como a escravitude (e o tráfico de poboación negra hacia Estados Unidos) tivo a nivel cultural: o nacemento do blues e o jazz.
Por iso, comenzamos cun traballo sobre a perspectiva histórica realizado e presentado polos alumnos de 4º PDC. Preme aquí para ver o powerpoint e o vídeo.
Africa, continente orixe da población escrava negra.
América, continente destino.
Os traficantes nos barcos negreiros de intermediarios e ……..
O mar, o mar , o mar poderoso Atlántico testigo excepcional destes acontecementos, lembrados agora e nunca esquecidos. A sesión seguinte consistiu na proxección da película Amistad de Steven Spielberg. 
Durante o terceiro trimestre traballouse na procura de información sobre as diferentes manisfestacións da cultura do jazz. O resultado aquí.

Poemas do mar

O luns 30 de xaneiro e o venres 3 de febreiro o alumnado de 2º de BAC baixou á biblioteca para ler unha selección de poemas sobre o mar. Escolleron poemas de Manuel Antonio, Alberti e Whitman. Se queres ver a nosa selección e máis fotos preme aquí.

Información xeral sobre submarinos

Estructura General del un Submarino Convencional

Casi todos los submarinos actuales presentan una estructura de doble casco: un casco interno de acero, resistente a la presión y que resguardaría los elementos vitales del submarino (tripulación, maquinaria y equipos especiales).Un segundo casco, menos resistente, cubre total o parcialmente el casco resistente de acero.
El espacio que hay entre ambos cascos se halla dividido en varios compartimentos que se pueden llenar o vaciar: son los tanques de lastre principales, que permiten la emersión-inmersión del submarino.
Entre los dos cascos se aloja asimismo el combustible.
Entre los tanques de lastre secundarios podemos encontrar: tanques de nivelación de popa y de proa, tanques de aceite, de agua sucia, de agua dulce, de regulación, de compensación de torpedos de combustible de compensación y otros
Algunos submarinos presentan un único casco, resistente a la presión, en cuyo interior se instalan los tanques (minisubmarinos de ataque o los submarinos nucleares).
Los submarinos modernos suelen tener forma ahusada. Este diseño, usado ya en los submarinos más primitivos, se inspiró en el cuerpo de las ballenas y reduce significativamente el arrastre hidrodinámico sobre el submarino bajo el agua, pero empeora su comportamiento frente al oleaje e incrementa el arrastre en superficie. Dado que las limitaciones de los sistemas de propulsión en los primeros submarinos militares le obligaban a operar en superficie la mayoría del tiempo, el diseño de sus cascos era un compromiso. Debido a las bajas velocidades subacuáticas de estos submarinos, normalmente muy por debajo de 10 kt (18 km/h), el mayor arrastre bajo el agua se consideraba aceptable. Sólo al final de la Segunda Guerra Mundial, cuando la tecnología permitió operaciones submarinas más rápidas y prolongadas y la mayor vigilancia aérea enemiga obligó a los submarinos a permanecer sumergidos, volvieron los diseños de los cascos a tener forma ahusada, reduciendo el arrastre y el ruido.
En los submarinos militares modernos, el casco exterior está recubierto por una gruesa capa de goma especial o placas anecoicas para absorber el sonido y hacer más silencioso el submarino
En la parte central, separada de los compartimentos de proa y popa y separados por unos mamparos, se colocan las baterías, debajo de las cámaras de gobierno y de mando del barco. En estas cámaras se hallan instalados los sistemas de control remoto de los motores, los cuadros eléctricos y los sistemas de regulación de los tanques, los equipos de orientación y de gobierno de la nave, los controles de los timones, y los de detección y dirección de tiro y el control de los diferentes sensores del submarino.
Por encima de la parte central y sobresaliendo del casco, encontramos la Vela, una estructura no resistente que envuelve a la Torreta (la estructura interna y resistente que se encuentra ligada al casco) y que es hidrodinámica y que tiene la función de proteger a la torreta, los mástiles y los apéndices de esta zona del buque, alojando los peroscopios, el radar, el snorkel y las diferentes antenas.
Mientras que la torreta se utiliza para embarcar, desembarcar y salir al exterior navegando en superficie, la vela tiene una plataforma que hace las funciones de puesto de mando cuando el submarino navega en emersión. En muchas clases primitivas de submarinos, la sala de mando se ubicaba en esta torreta, conocida como «torre de control». Sin embargo, desde entonces la sala de mando se ha ubicado dentro del casco del submarino. No debe confundirse dicha sala con el «puente», que es una pequeña plataforma abierta situada en lo alto de la vela y usada para observaciones oculares mientras se opera en superficie. Puede haber también una plataforma cerrada adicional bajo ésta con ventanas y limpiaparabrisas para el mal tiempo.
En el compartimento de proa y siempre en el interior del casco, se hallan los equipos de la dotación: cocinas, duchas, WC, literas de marineros y de suboficiales, armarios, zonas de relax... En el espacio que hay en proa entre los dos cascos se disponen los tubos lanzatorpedos y el sonar.
A popa y en el interior del casco resistente se hallan situados los mecanismos propulsores: motores Diesel, eléctricos, engranajes de los timones, combustible...