Mostrando entradas con la etiqueta Actividades xerais 16-17. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Actividades xerais 16-17. Mostrar todas las entradas
POEMAS OPACOS
Os poemas opacos foi unha iniciativa de normalización lingüística na que colaboramos o departamento de historia e a biblioteca. O proceso foi o seguinte:
- queríamos facer unha homenaxe os escritores galegos represaliados, co cal eleximos unha serie de autores.
- o alumnado de 4º ESO elaborou as biografías dos autores
- a biblioteca escolleu textos das páxinas 36 dos libros
- repartiu os textos entre o alumnado de 2º ESO que se encargou de facer os debuxos escollendo as palabras, as frases que máis lle chamaban a atención dentro deles.
- despois empezamos o proceso de dramatización: escollimos persoaxe, contexto, interlocutor, traballamos a xestualidade..
- entre os mellores fixemos selección e montamos unha pequena coreagrafía que resultou no video final.
Aquí podedes ver todo o proceso.
www.http://poemasopacos@blogspot.com.es/
Encontro coa Concha Pazo, psicóloga e psicanalista
O corpo e os símbolos
O día 19 de abril tivemos este encontro do alumnado de Filosofía de 1º Bach. e Psicoloxía de 2º Bach. coa psicóloga e psicanalista Concha Pazo, antiga orientadora do centro. Foi un agradable reencontro para falar sobre psicoloxía e o ser humanon seguindo sempre o fío do noso interese e dos temas polos que lle preguntabamos.
Este post está feito a partir das achegas do alumnado de 1º Bach.
A psicoloxía: historia, estudos, especialidades
A psicoloxía é a filla que nace da filosofía e a medicina. É unha ciencia recente, que aínda está comezando a desenvolverse. Antigamente illábase á xente con problemas psicolóxicos pero hoxe en día trátanse coa palabra e o corazón. Preocúpanos a diferenza coa psiquiatría: o primeiro que se quere descartar cando algún acode a un/ha psicóloga/o é que haxa unha causa fisiolóxica; as/os psiquiatras adoitan dar medicación nos seus tratamentos pero isto frecuentemente se pode evitar no tratamento psicolóxico. Algunhas veces medícase de xeito xeneralizado incluso a nenas/os de 8 anos, e isto debe facernos pensar, xa que a esta idade a medicación pode interromper o proceso de madurecemento dunha persoa.
En canto ás especialidades, as que máis lembramos son a psicoloxía social, clínica, deportiva e legal.
As máis das veces a psicoloxía consiste en facer de espello para que unha persoa poida ver reflectidas as súas emocións. Ás veces pensamos que a xente que vai á/o psicóloga/o é porque está tola pero pode ser por moitos motivos, desde os máis sinxelos como o insomnio, falta de concentración ou ansiedade, ata problemas moi complicados de personalidade ou de relación social. Todas as persoas temos algún medo, sobre todo o medo a que non nos queiran. Quizais a pregunta máis importante é a que Concha dirixe á xente de 2º: Como se pode establecer a diferenza entre o que é e o que non é normal?
En terapia
Cara ao final da charla púxonos un vídeo dunha serie de TV arxentina, En Terapia. Un rapaz adolescente vese metido en situacións de gran violencia e o psicólogo pídelles á nai e ao pai que veñan á sesión con el (isto sorpréndenos: non sabiamos que tivese esa prerrogativa de decidir quen asiste á sesión). Finalmente, as tres persoas acaban comprendendo os medos das outras, e os seus propios, e a conclusión é que temos medo, medo a que non nos queiran, e que, como di o psicólogo da serie, se a xente fose quen de expresar as súas emocións, os psicólogos non teriamos tanto traballo.
Libro de visitas
Este é o álbum coas achegas da xente de clase deste ano:
Algunhas fotos
O día 19 de abril tivemos este encontro do alumnado de Filosofía de 1º Bach. e Psicoloxía de 2º Bach. coa psicóloga e psicanalista Concha Pazo, antiga orientadora do centro. Foi un agradable reencontro para falar sobre psicoloxía e o ser humanon seguindo sempre o fío do noso interese e dos temas polos que lle preguntabamos.
Este post está feito a partir das achegas do alumnado de 1º Bach.
A psicoloxía é a filla que nace da filosofía e a medicina. É unha ciencia recente, que aínda está comezando a desenvolverse. Antigamente illábase á xente con problemas psicolóxicos pero hoxe en día trátanse coa palabra e o corazón. Preocúpanos a diferenza coa psiquiatría: o primeiro que se quere descartar cando algún acode a un/ha psicóloga/o é que haxa unha causa fisiolóxica; as/os psiquiatras adoitan dar medicación nos seus tratamentos pero isto frecuentemente se pode evitar no tratamento psicolóxico. Algunhas veces medícase de xeito xeneralizado incluso a nenas/os de 8 anos, e isto debe facernos pensar, xa que a esta idade a medicación pode interromper o proceso de madurecemento dunha persoa.
En canto ás especialidades, as que máis lembramos son a psicoloxía social, clínica, deportiva e legal.
As máis das veces a psicoloxía consiste en facer de espello para que unha persoa poida ver reflectidas as súas emocións. Ás veces pensamos que a xente que vai á/o psicóloga/o é porque está tola pero pode ser por moitos motivos, desde os máis sinxelos como o insomnio, falta de concentración ou ansiedade, ata problemas moi complicados de personalidade ou de relación social. Todas as persoas temos algún medo, sobre todo o medo a que non nos queiran. Quizais a pregunta máis importante é a que Concha dirixe á xente de 2º: Como se pode establecer a diferenza entre o que é e o que non é normal?
En terapia
Cara ao final da charla púxonos un vídeo dunha serie de TV arxentina, En Terapia. Un rapaz adolescente vese metido en situacións de gran violencia e o psicólogo pídelles á nai e ao pai que veñan á sesión con el (isto sorpréndenos: non sabiamos que tivese esa prerrogativa de decidir quen asiste á sesión). Finalmente, as tres persoas acaban comprendendo os medos das outras, e os seus propios, e a conclusión é que temos medo, medo a que non nos queiran, e que, como di o psicólogo da serie, se a xente fose quen de expresar as súas emocións, os psicólogos non teriamos tanto traballo.
Libro de visitas
Este é o álbum coas achegas da xente de clase deste ano:
Algunhas fotos
CONSUMO CONSCIENTE
CARLA CONSUMO CONSCIENTE NO IES PEDRO FLORIANI
 |
|
 |  |
Como cada ano e asumindo o noso compromiso coa educación para un consumo consciente. Cándido da cooperativa de consumidores Árbore de Vigo ofreceu ao alumnado de 4º ESO unha charla sobre a importancia de saber cómo consumir. Deunos exemplos non só sobre alimentos que sufren un procesamento industrial antes de chegas as nosas mans como é o caso das laranxas senon tamén sobre móbiles e roupa. Todo para axudarnos a entender cómo producir productos de consumo máis sostibles.
CELEBRANDO O DÍA DA MULLER TRABALLADORA
Empezamos tricotando os PUSSY HATS emblema das mulleres americanas contra as políticas machistas e misóxinas.
Xuntos contra a violencia
Todos participamos
Cos nosos pussy-hats
Charo, Alba, Alexia e Humberto leron o manifesto.
Ao final do acto gardamos un minuto de silencio polas víctimas
Este foi o nos manifesto lido polo nose alumnado de 2º BAC e CM:
"As mulleres están fartas:
A brecha salarial de xénero en España en 2016 era case dun 24%, a máis alta no últimos seis anos. Arrastraron sobre os seus ombreiros as consecuencias da crise: recortes en servizos sociais que as levou a volver encargarse dos coidados dos maiores e os fillos,
- o aumento dos contratos a tempo parcial, onde as mulleres son unha porcentaxe moito máis alta que os homes - de cada 26 mulleres que optan por un traballo deste tipo para conciliar, un home faio-,
- ou a brecha de xénero nas pensións, que en España en 2016 era dun 34%. España non é un caso illado: non existe ningún país no mundo onde haxa unha igualdade plena.
Por iso, para este 8 de marzo, o Día da Muller, moitos países convocaron un paro internacional de mulleres. 2016 foi un ano duro para elas: a chegada dun presidente *misóxino á Casa Branca, o intento de prohibir o aborto en Polonia, a despenalización da violencia de xénero en Rusia, os feminicidios e as violacións en Latinoamerica... Todo iso foi caldo de cultivo para que naza #*NosotrasParamos, unha iniciativa coa que se pretende que as mulleres fagan unha folga o próximo 8 de marzo. Á fin e ao cabo, trátase de máis de 3,5 millóns de persoas, case a metade de toda a poboación mundial.
Os obxetivos para o 2030 según a ONU:
- velar por que todas as nenas e todos os nenos rematen os ciclos do ensino primario e secundario, que ha de ser gratuíto, equitativo e de calidade e producir resultados escolares pertinentes e eficaces
- velar por que todas as nenas e todos os nenos teñan acceso a servizos de atención e desenvolvemento na primeira infancia e a un ensino preescolar de calidade, a fin de que estean preparados para o ensino primario
- poñer fin a todas as formas de discriminación contra todas as mulleres e as nenas en todo o mundo
- eliminar todas as formas de violencia contra todas as mulleres e as nenas nos ámbitos público e privado, incluídas trátaa e a explotación sexual e outros tipos de explotación
- eliminar todas as prácticas nocivas, como o matrimonio infantil, precoz e forzado e a *mutilación xenital feminina.
GRAZAS A TODOS/AS POLA VOSA PARTICIPACIÓN.
FALANDO DE EMOCIÓNS
O psicólogo Daniel Novoa ofreceu un obradoiro ao alumnaod de 1º ESO sobre as emocións.
Descubrir que podemos xestionar as nosas emocións para mellorar as nosas relacións e a nosa vida resultou moi inspirador.
Aquí tendes un video do que se tratou nas dúas sesións adicadas a cada grupo.
http://vimeo.com/161917631
CONSELLOS PARA XESTIONAR AS EMOCIÓNS
- Como estou? Que sinto, que penso, que fago? Abecedario emocional (DETECCIÓN)
- Para que teño esta emoción? Función das emocións
- Permítome sentir esa emoción? Sí. Aceptar as emocións é imprescindible. Sin emocións non somos humanos. Contempla e acepta.
- Leva máis tempo do esperado? Si, hai que permitirse sentir as emocións e dependendo cal sexa, regularla ou esperar.
- Alónxame dos meus obxectivos? Si. todas as emocións axúdannos a vivir pero poden alonxarnos dos nosos obxectivos. Hai que ter un bo motivo para regularlas o non cumplirán a súa importante función. (ANTICIPACIÓN)
- Que podo facer, pensar ou ambas cousas para cambiar esa emoción? LISTA. Cuanto máis grande e variada sexa a lista máis sinxelo será atopar algo que encaxe nese momento. (ACCIÓN)
- Estou mellor? Despois dun tempo prudencial é importante valorar se axudounos o é mellor buscar outars estratexias.
Emocións máis habituais:
1. ANSIEDADE: ( medo moi desagradable) é unha descarga física e psicolóxica provoca distracción, convén evitar estimulantes ( café, té..) para contrarestala pódense tomar duchas quentes , meditar.
2. ESTRÉS: ( medo pouco intenso, alerta) entendelo como un aliado,un plus, poñerle límite ao tempo, Para combatilo hai que relaxarse e desconectar, facer exercicio e plantearse se é un estilo de vida saúdable.
3. DEPRESIÓN : ( Tristeza)é unha descarga psicolóxica. Para combatila debemos facer o que nos anime ainda que sexa o menos gratificante, tamén conven exercicio regular para activación e adquirir hábitos saúdables ( amigos, tomar sol, viajar, axudar..)
4. VIOLENCIA: ( Ira) detectala con indicadores. Conven poñer marxe de seguridade, alonxarse do desencadeante, relaxarse ou distraerse.
Descubrir que podemos xestionar as nosas emocións para mellorar as nosas relacións e a nosa vida resultou moi inspirador.
Aquí tendes un video do que se tratou nas dúas sesións adicadas a cada grupo.
http://vimeo.com/161917631
CONSELLOS PARA XESTIONAR AS EMOCIÓNS
- Como estou? Que sinto, que penso, que fago? Abecedario emocional (DETECCIÓN)
- Para que teño esta emoción? Función das emocións
- Permítome sentir esa emoción? Sí. Aceptar as emocións é imprescindible. Sin emocións non somos humanos. Contempla e acepta.
- Leva máis tempo do esperado? Si, hai que permitirse sentir as emocións e dependendo cal sexa, regularla ou esperar.
- Alónxame dos meus obxectivos? Si. todas as emocións axúdannos a vivir pero poden alonxarnos dos nosos obxectivos. Hai que ter un bo motivo para regularlas o non cumplirán a súa importante función. (ANTICIPACIÓN)
- Que podo facer, pensar ou ambas cousas para cambiar esa emoción? LISTA. Cuanto máis grande e variada sexa a lista máis sinxelo será atopar algo que encaxe nese momento. (ACCIÓN)
- Estou mellor? Despois dun tempo prudencial é importante valorar se axudounos o é mellor buscar outars estratexias.
Emocións máis habituais:
1. ANSIEDADE: ( medo moi desagradable) é unha descarga física e psicolóxica provoca distracción, convén evitar estimulantes ( café, té..) para contrarestala pódense tomar duchas quentes , meditar.
2. ESTRÉS: ( medo pouco intenso, alerta) entendelo como un aliado,un plus, poñerle límite ao tempo, Para combatilo hai que relaxarse e desconectar, facer exercicio e plantearse se é un estilo de vida saúdable.
3. DEPRESIÓN : ( Tristeza)é unha descarga psicolóxica. Para combatila debemos facer o que nos anime ainda que sexa o menos gratificante, tamén conven exercicio regular para activación e adquirir hábitos saúdables ( amigos, tomar sol, viajar, axudar..)
4. VIOLENCIA: ( Ira) detectala con indicadores. Conven poñer marxe de seguridade, alonxarse do desencadeante, relaxarse ou distraerse.
NOVA MASCOTA
Xa temos nova mascota!!!! Ideada por dous alumnos de 3º ESO que resultaron os gañadores do noso concurso. Parabéns a Aaron e Javi!!
Mirade que xeitosiña é.......
Mirade que xeitosiña é.......
REFLEXIÓNS SOBRE A NOSA SOCIDADE.
Como colofón ás versións presentadas polo alumnado de 2º bacharelato sobre a Utopía de Thomas More, nas que tiñan que idear a seu propio concepto de socidade ideal, o noso compañeiro de Lingua Galega, Guillermo deunos una charla sobre os fundamentos nos que se basea a nosa sociedade actual. Así mesmo, falounos das ferramentas que temos os que vivimos nela de facer valer os nosos dereitos.
A súas palabras resultaron inquedantes e aclaradoras e de seguro nos servirán para reflectir sobre o noso rol de ciudadanos no mundo que nos toca vivir. Moitas grazas sola túa inspiración e compromiso Guille.
30 de xaneiro, día internacional da paz
Hoxe é 30 de xaneiro: o Día Internacional da Paz. Para celebralo dedicamos a clase de valores éticos de 4º da ESO a facer un mural sobre As caras da guerra e As caras da Paz.
As caras da paz, que pechamos cun corazón, son as caras das persoas que loitaron por ela como, por exemplo, as 16 gañadoras do Premio Nobel da Paz. As caras da guerra son caras de dor e sufrimento, de enfermidade e angustia. (fai clic nas imaxes para ver os detalles).
Tamén repartimos por todo o instituto frases sobre a paz, coma estas que recollemos aquí:
Finalmente puxemos unha exposición ao lado da biblioteca con libros sobre a paz.
Estes son os documentos con todas as frases e as imaxes, e unas fotos do "making of":
Encontro con Ahmed Alí, xornalista gráfico exipcio
Encontro con Ahmed Ali Abdelhamid Ahmed Darraz, reporteiro gráfico exipcio protexido por Amnistía Internacional.Colaboran: Departamento de Filosofía e Proxecto de Biblioteca 2016-17, O corpo humano - O dereito a non sufrir tortura. Post realizado a partir das contribucións de todo o alumnado de 1º Bach. e a materia de Psicoloxía de 2º Bach.
O encontro con Ahmed Alí tivo dúas partes. En primeiro lugar informou sobre a primavera árabe e os principais nomes e sucesos que e sucesos que debemos coñecer para comprender esta historia. Despois contou a súa historia sobre como foi detido e torturado e tivo que abandonar o país.
1. A primavera árabe En Exipto en 2004 gobernaba o xefe militar Hosni Mubarak. Os primeiros anos do seu mandato foran bos pero a partir de aí convertiuse nun dictador. En 2005 houbo unhas eleccións que gañou con case un 99% de votos favorables... pero despois de investigar descubriuse que as persoas que estaban nos colexios electorais estaban a favor do réxime militar e que moitos dos votos obtidos por eles eran de persoas que estaban mortas!
En 2011 houbo grandes mobilizacións de mozos do 6 de abril, movemento que xunta diferentes ideas. Houbo unha manifestación no Cairo na que trouxeron un cadaleito coa bandeira de Exipto con imaxes de Mubarak e a palabra “ilegal”; este foi o primeiro parafuso no cadaleito do dictador.
Outra manifestación tivo lugar na ponte de Alexandría. os mozos miraban ao mar, de costas á estrada. Foron todos detidos e torturados cruelmente: apagaban cigarros contra a súa pel e electrocutábanos nas súas partes íntimas. Uns saíron do cárcere logo de tres noites e outros tras 13 horas.
Chegaron con isto á morte dun dos mozos Despois manipularon as probas e metéronlle droga na boca para que parecese unha sobredose.
Tamén, en Túnez, un home plantaouse lume a si mesmo diante do Parlamento polo descontento ante as inxustizas.
2. A súa detención e tortura
Conta Ahmed Alí que o 31 de agosto de 2014 estaba facendo unha reportaxe á unha nai dun periodista morto. Ao chegar á rúa da súa casa detéñenme e rómpenme o carné de periodista; ao chegar ao cuartel non me deixan nin facer unha chamada.
Decidiu non contestar ás preguntas e foi trasladado a un campamento das forzas de seguridade. Outros reporteiros que se daban por mortos ou desaparecidos estaban nese campamento. Ao día seguinte contou ao avogado o que sucedía e metérono nunha celda de 1 x 0’5 m onde estivo 5 días cos ollos vendados e as mans esposadas ás costas. A prisión estaba debaixo da terra.
Cando me vendaron os ollos só me preguntaba se ía vivir ou se ía morrer.
Para ser liberado tivo que pagar unha fianza de 1000 libras. Volvín traballar, quería facer un seguimento do meu caso pero dixéronme que estaba pechado. Un día un amigo seu avogado escoitou o seu nome nunha sentenza e pescudou que se lle condenara a 25 anos de prisión. Ahmed Alí fuxiu a Uganda onde pasou 30 meses e logo foise a Kenia, onde coñeceu a un activista de Amnistía Internacional empezou a colaborar coa organización.Foi así como veu a España para compartir a súa historia. Gustaríame volver ao meu país pero non podo.
3. O coloquio
Moitas das preguntas foron sobre os seus sentimentos durante o encarceramento e a tortura xa que, como comentou Gabriel Pérez, ao ser xornalista narra cousas que poñen os pelos de punta tal e como sucederon.
Sheila Figueroa preguntou se a súa familia lle axudara. Contestou que a súa familia hai moitos cargos da administración e do exército. Poderían axudalo en casos de drogas, roubos, asasinatos, etc., pero non nun caso de oposición ao réxime porque se volverían sospeitosas/os. María Outerelo recolle unhas frases: mentres non toques o ámbito político non terías ningún problema en Exipto. Por exemplo, un estudante italiano decidiu facer o seu doutoramento en Exipto; levou unha vida normal durante o seu estudo pero cando saíu a rúa para realizar o seu traballo, que tiña que ver coa situación política do momento, matárono.
Outras frases de Ahmed Alí amosan o carácter da xuventude exipcia e como loita contra a ditadura:
Aínda que os teus soños se rompan hai que seguir intentándoos.
Ti, cando naces, non deberías estar atado a unha dictadura.
Ao final da charla sacamos unha foto con el para apoialo e animalo xa que el tivo que sufrir moito.
O canon de beleza
Posteriormente, coa profesora de Historia do Arte, Celia Sacasa, investigaron sobre os canóns de beleza a través das épocas. Aquí tendes unha mostra das súas presentacións.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)